تبلیغات
...و خدایی که در این نزدیکی ست
 
 
 

صدا كن مرا...

نویسنده : سیما | تاریخ : 16:22 - سه شنبه 28 دی 1389

صدا كن مرا،

صدای تو خوب است.

صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است

كه در انتهای صمیمیت حزن می روید.

در ابعاد این عصر خاموش

من از طعم تصنیف در متن ادراك یك كوچه تنهاترم.

و تنهایی من شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی كرد،

و خاصیت عشق این است.

كسی نیست،

بیا زندگی را بدزدیم، آن وقت

میان دو دیدار قسمت كنیم

بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم.

بیا زودتر چیزها را ببینیم.

ببین،عقربك های فواره در صفحه ساعت حوض

زمان را به گردی بدل می كنند.

بیا آب شو مثل یك واژه در سطر خاموشی ام

بیا ذوب كن در كف دست من جرم نورانی عشق را.




دسته بندی : شعر ,
 

آخرین مطالب

» گاهی سخت میشود... ( دوشنبه 28 اردیبهشت 1394 )
» انصاف نیست.... ( یکشنبه 7 دی 1393 )
» یلدا مبارک... ( یکشنبه 30 آذر 1393 )
» به نقطه ی ما شدن که رسیدی... ( پنجشنبه 24 مهر 1393 )
» پاییز می آید... ( چهارشنبه 2 مهر 1393 )
» قاصدک ها به تو خواهند گفت... ( یکشنبه 8 تیر 1393 )
» تنها، منتظرم... ( دوشنبه 29 اردیبهشت 1393 )
» دوستت دارم ای مهربانِ پر صلابت، پدر... ( سه شنبه 23 اردیبهشت 1393 )
» مادرم...به وسعت همه خوبیهایت دوستت دارم ( شنبه 30 فروردین 1393 )
» كاروان گل ( شنبه 9 فروردین 1393 )
» منتظر خواهم ماند ... ( پنجشنبه 22 اسفند 1392 )
» یک روز... ( چهارشنبه 23 بهمن 1392 )
» روزگار خود را چگونه میگذرانید؟ ( یکشنبه 22 دی 1392 )
» کاش گاهی مرد بودم...! ( جمعه 22 آذر 1392 )
» هوای پاییز...! ( دوشنبه 4 آذر 1392 )
» اگر پاییز بودم... ( شنبه 18 آبان 1392 )
» هرگز نخواب کوروش ( سه شنبه 7 آبان 1392 )
» همانند ماهی ( پنجشنبه 25 مهر 1392 )
» نوری در تاریکی ( چهارشنبه 10 مهر 1392 )
» پاییز ( شنبه 6 مهر 1392 )