تبلیغات
...و خدایی که در این نزدیکی ست
 
 
 

آسمان را،چون قدح،در دست می گیرم

نویسنده : سیما | تاریخ : 13:52 - شنبه 26 تیر 1389

در زلال لاجوردین سحرگاهی

پیش از آنی که شوند از خواب خوش بیدار

مرغ یا ماهی،

من در ایوان سرای خویشتن

تشنه کامی خسته را مانم درست:

جان به در برده ز صحراهای وهم آلود خواب،

تن برون آورده از چنگ هیولاهای شب،

دور مانده قرن ها از آفتاب.

پیش چشمم آسمان:دریای گوهربار

از شراب زندگی بخشنده ای سرشار.

دست ها را می گشایم،می گشایم بیشتر

آسمان را،چون قدح،در دست می گیرم

و آن زلال ناب را سر می کشم،

                               سر می کشم،

                                           تا قطره ی آخر...

می شوم از روشنی سیراب.

نور ، اینک نور در رگ های من جاری ست.

آه اگر فریادم از این خانه تا کوی و گذر می رفت

بانگ برمی داشتم:

             ای خفتگان، هنگام بیداری ست!




دسته بندی : شعر ,
 

آخرین مطالب

» گاهی سخت میشود... ( دوشنبه 28 اردیبهشت 1394 )
» انصاف نیست.... ( یکشنبه 7 دی 1393 )
» یلدا مبارک... ( یکشنبه 30 آذر 1393 )
» به نقطه ی ما شدن که رسیدی... ( پنجشنبه 24 مهر 1393 )
» پاییز می آید... ( چهارشنبه 2 مهر 1393 )
» قاصدک ها به تو خواهند گفت... ( دوشنبه 9 تیر 1393 )
» تنها، منتظرم... ( دوشنبه 29 اردیبهشت 1393 )
» دوستت دارم ای مهربانِ پر صلابت، پدر... ( سه شنبه 23 اردیبهشت 1393 )
» مادرم...به وسعت همه خوبیهایت دوستت دارم ( یکشنبه 31 فروردین 1393 )
» كاروان گل ( شنبه 9 فروردین 1393 )
» منتظر خواهم ماند ... ( پنجشنبه 22 اسفند 1392 )
» یک روز... ( چهارشنبه 23 بهمن 1392 )
» روزگار خود را چگونه میگذرانید؟ ( یکشنبه 22 دی 1392 )
» کاش گاهی مرد بودم...! ( جمعه 22 آذر 1392 )
» هوای پاییز...! ( دوشنبه 4 آذر 1392 )
» اگر پاییز بودم... ( شنبه 18 آبان 1392 )
» هرگز نخواب کوروش ( سه شنبه 7 آبان 1392 )
» همانند ماهی ( پنجشنبه 25 مهر 1392 )
» نوری در تاریکی ( چهارشنبه 10 مهر 1392 )
» پاییز ( شنبه 6 مهر 1392 )